Jak jest poprawnie: wilczur czy wilczór

Zasada

Poprawna forma to wilczur – zapisujemy ją z u. Wyraz ten pochodzi od niemieckiego Wolfshund (dosł. pies-wilk), a w języku polskim przyjął się jako potoczne określenie owczarka niemieckiego. Nie ma tu żadnej wymiany głosek, która uzasadniałaby użycie ó. Pisownię przez u należy po prostu zapamiętać.

Znaczenie

Wilczur to potoczne określenie owczarka niemieckiego – dużego psa o silnej budowie, inteligentnego i często wykorzystywanego w służbach mundurowych.

Przykłady

• Na podwórku biegał wierny wilczur, który pilnował posesji.
• Mój dziadek przez lata miał wilczura jako psa stróżującego.
• W schronisku przebywa obecnie kilka dużych wilczurów.